Skip to main content

Amelia [encore]: redux

Amelia [encore]: redux

A interacción entre Paulo e Amparo, coa mediación escénica de Lisa, voltou para continuar o seu percorrido o 26 de xaneiro de 2025.

Abordamos esta nova Permanencia cun dispositivo moi simple. Unha xornada de residencia para configurar a presentación escénica e unha única función ao día seguinte. O ciclo renovarase indefinidamente (mentres teñamos algunha boa razón para facelo).

Notas do 27 de xaneiro:

Agora que xa pasou, resulta máis doado falar de Amelia.

Movementos sonoros e visuais espontáneos, poderíamos dicir.

Nai e filla en escena, movéndose xuntas, bailando xuntas. Hai contradicións, hai imprecisións, hai afectos. Hai un corpo de mai, un corpo que baila, un corpo que pensa e que lembra, un corpo que xa non é, ou que aínda é, ou que aínda non é.

Foi difícil. Quedan imaxes fermosas, momentos fermosos, un estar aí, na brevidade dun acto efémero compartido.

Amelia son os versos de Emerson.

Amelia é a viaxe do Simurg.

Amelia volverá na primavera, xa case querendo ser verao.

Última etapa do percorrido desta proposta ultraefémera de experiencia mediada polo movemento e a música. Volven Amparo Novas, Ánxela Vidal e , Paulo p para desenvolver máis amplamente a imaxe coa q…
Este espectáculo propón unha conversa entre dous “garçons d’étage” (camareiros de piso) que atenden ás persoas que chegan ao inferno imaxinado por Jean-Paul Sartre para Huis Clos (A porta pecha…
Os corpos aparecen diante de nós. Preséntanse, ou son presentados. Están. Vémolos. Pero como queren ser vistos? Non hai unha correspondencia entre o que un dá a ver e o que a persoa que observa perc…