E por que esta, e non outra? Hai máis de unha? Non falamos dunha versión ou lectura particular do texto de Sófocles ou da historia, mítica ou non, da filla de Iocasta. Falamos dunha Antígona en concreto, que chega a nós despois da súa morte, convocada por Ismene, para seguir colaborando con aquilo que considera xusto.

A pesares do que poida facer pensar o título, no centro deste tempo teatral está Ismene, única sobrevivente da maldición da casa de Lábdaco, para confrontar, real ou imaxinadamente, as consecuencias das súas decisións previas, nunha tentativa última de sobrepoñerse a elas.

Antígonas hai moitas, a nosa é esta.

Esta proposta constitúe o resultado do proceso de traballo do noso obradoiro para persoas adultas. Un percorrido que comezou no mes de outubro e que se materializa esta fin de semana con dúas funcións para concluír a tempada.