Hoxe, agora, cando escribo, tiven éxito,
fun quen, a pesares das distintas distraccións,
de chegar ao alto, sentar aquí, pararme noutra pausa,
para falar do vivido en lentitude,
nesa rampla, volvendo de comprar pan,
un día de xaneiro.
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
remontar o curso dos fenómenos poéticos
esvarando a corrente, deslizándonos
cara a orixe primeira despois da chuvia.
Pode que ese instante estea tamén aquí,
na terra seca,
talvez conserve un tenue impulso,
moi leve, case imperceptible,
percorrendo as letras unha a unha
agardando encontrar utilidade
noutra impresión de lentitude.
