Hai veces na que penso que non vexo realmente as cousas, que só son capaz de ver as relacións entre as cousas; ou tal vez, se se prefire, só vexo as cousas que, segundo as percibes, pensas en algo distinto. Como se unha determinada imaxe (soe ser un impulso visual) abrise a porta a outra imaxe que se superpón coa primeira e que deixa paso franco a un proceso imaxinativo, ou inferencial, completamente á parte.
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
2 de setembro de 2015. Con isto debería ser dabondo para o que queira saber máis. Pero non te convidamos a procurar os detalles do que acontecerá en escena. Podemos dicir que é unha especie d…
Este espectáculo propón unha conversa entre dous “garçons d’étage” (camareiros de piso) que atenden ás persoas que chegan ao inferno imaxinado por Jean-Paul Sartre para Huis Clos (A porta pecha…
Unha vez lin un libro. Era tan pequeno que case non se lle podería chamar libro, se non fose polo feito de que era un libro. A primeira páxina estaba ao principio, e a última non contaba nada, só ti…
