Nada máis que as nosas vidas
Nada máis que as nosas vidas
Alguén me dicía o outro día1 que é estraña a sensación de estar facendo algo e pensando, ao mesmo tempo, en todas as cousas que aínda tes pendentes. A miña primeira reacción foi pensar que, por suposto, coñecía esa sensación, pero logo, volvendo sobre esa idea, decateime de que, en realidade, non me sucede; quero dicir que, cando estou a facer algo, non penso en nada máis que no que estou facendo. Non sabería dicir por que. Quizais porque non sinto ningunha desas cousas como unha carga ou unha tarefa, e por iso non son parte dunha “axenda” (aínda que figuren nela), senón que, no fondo, son momentos de vida, simplemente.
SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE
- Non é certo, é soamente un pretexto para comezar a escribir. ↩︎
2 de setembro de 2015. Con isto debería ser dabondo para o que queira saber máis. Pero non te convidamos a procurar os detalles do que acontecerá en escena. Podemos dicir que é unha especie d…
Este espectáculo propón unha conversa entre dous “garçons d’étage” (camareiros de piso) que atenden ás persoas que chegan ao inferno imaxinado por Jean-Paul Sartre para Huis Clos (A porta pecha…
Nova data, o 6 de febreiro Todo isto comezou por casualidade. Pero as casualidades non existen, só é unha falta de perspectiva que non nos permite ver certas conexións entre as cousas. E logo, ca…
