Skip to main content

Othello 2005

Othello 2005

“…y ahora esto es lo que queda; los recuerdos…en estos días en los que no encuentro más que su nombre, quien pretende hacerme ver más allá de mi desgracia, sobre la juventud y la suerte, no merece más que mi desprecio ¿por qué no he de recrearme en mi tristeza? he salvado la vida para nada, para verme sentada e inútil […]”.

Morte de Desdémona, Ferdinand-Victor-Eugène Delacroix

O texto orixinal retoma as intervencións das personaxes femininas de Othello, de W. Shakespeare. Desdémona e Emilia retornan sobre os feitos que levaron a que Othello esganase a súa dona, nunha situación ficcional onde ela sobrevive. Pero que queda hoxe en día dese texto? Como sería volver a interpretar esas personaxes vinte anos despois? Os corpos que falan esas palabras son distintos, talvez sexa imposible…pero que se pode facer aínda con el?

SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE

ARTIGO RELACIONADO

, ,
Velaquí a última etapa deste percorrido sobre A porta pechada, na que imaxinamos a conversa entre dous camareiros de piso que acollen ás persoas que chegan ao inferno particular de Jean-Paul Sartre…
Ofrecemos un recital poético, da man de Esme Quiroga e Alberte Alonso, que parte dunha frase moi coñecida da obra de Jean-Paul Sartre: “O inferno son os Outros”. Propoñemos unha escolma de textos pr…

ARTIGO RELACIONADO

, ,
Novas datas en abril! Todo isto comezou por casualidade. Pero as casualidades non existen, só é unha falta de perspectiva que non nos permite ver certas conexións entre as cousas. E logo, cando…