O compromiso a longo prazo dun xogador cara unha actividade depende tanto da xogabilidade¹ como da capacidade do axente para a experiencia lúdica²(Ahmad et al. 2023: 2). A actitude lúdica³ é un sentimento que fai posible a acción lúdica (Power, 2011: 293), pero non está presente en toda práctica de xogo, xa que depende da activación dos circuítos motivacionais do XOGO (Panksepp, 1998, 2008). Gordon (2014: 249) sinala que a meirande parte dos investigadores afirman que a actitude lúdica é «unha predisposición da personalidade que fai que un individuo sexa máis proclive a implicarse nunha situación ou contexto para facelo máis gozoso ou entretido». Fronte a esta posibilidade, que a actitude lúdica sexa unha forma de privilexio que só uns poucos desfrutan, Gordon defende, como tamén fai Barnett (2011: 382), que a actitude lúdica non é un simple trazo de personalidade, senón unha característica de benestar e desenvolvemento persoal saudable, sobre a que se pode intervir⁴.

SE QUERES SEGUIR LENDO ASÓCIATE